Wat is rouw?

Rouw is de prijs die wij mensen betalen voor hechting. Vanaf het allereerste moment hecht het kind zich aan zijn ouders, verzorgers, situaties en objecten. Dit biologisch hechtingsmechanisme vergroot de kans van de mens op overleven.

Echter, alles waar we ons aan hechten zal vroeg of laat verloren gaan. De kern van rouw is de pijn en het verdriet en de onmacht die wij voelen omwille van het afgesneden zijn van datgene of diegene waar wij aan gehecht zijn.

Iedereen komt gedurende zijn leven in aanraking met verliezen. Verliezen doen zich voor op alle levensgebieden van de mens: lichamelijk, psychisch, relationeel en materieel.

Rouw kan opgevat worden als een aanpassingmechanisme aan de veranderde realiteit. Doel van dit proces is het leren omgaan met een dubbele realiteit, enerzijds de realiteit van het verlies en anderzijds die van het feit dat het leven verder gaat zonder datgene of diegene die we achterlaten. In dit aanpassingsproces beweegt de rouwende zich afwisselend tussen twee polen: verliesoriëntatie en hersteloriëntatie.

Rouwverwerking is uiteindelijk gericht op het integreren van onze verlieservaringen in ons eigen levensverhaal en identiteit. Dit betreft een uniek en individueel proces, waarbij er ruimte moet zijn om dit op eigen persoonlijke manier vorm te geven.

Uit praktijkonderzoek blijkt dat de meeste mensen beschikken over de nodige veerkracht om (zelfs ernstige) verliezen te boven te komen. Onmisbaar hierbij is steun vanuit het eigen netwerk en een zorgvuldige bejegening door betrokken beroepskrachten: men moet het wel zélf doen, maar niet altijd alléén.

Hogeschool Utrecht biedt de post-bacheloropleiding Rouwbegeleidingskunde aan.

Verlies en Rouw

Deze website maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Sluiten